445414
na śmierć Człowieka w polskich górach
Pamięci Darka (Słonia)
O czym myśli umierając
człowiek gdy ma dużo czasu
Bo na przykład spadanie w przepaść
powoduje szum w uszach
przecież trzeba go zagłuszyć
Czy o sobie
nie bo po co
to do niego niepodobne
może o tych których nie znał
a mógłby im w czymś pomóc
Co wypełnia jego duszę
czy żal że się zbliża koniec
czy nadzieja że to nieprawda
Czy ostatni świata obraz
utrwalony w jego oku
łza rozmywa mimowolna
Lecz zanim nastanie ciemność
serce pęka
nie czuć bólu
Choć ust więcej nie otworzy
nadal będzie do nas mówił
bo choć umarł - ciągle żyje
Przecież zawsze ktoś pamięta
[ 12-14 stycznia 2007 ]
Jesteś tutaj: Łukasz Bakuła > strona prywatna > teksty > wiersze > na śmierć Człowieka w polskich górach